YENDI
BD: 21 mei 1995
YENDI
BD: 21 mei 1995
| Op het moment dat ik 2 katten had leek een 3e (waarbij ik
toen nog dacht 'laatste') kat erbij me een leuk plan - op naar het asiel. Daar was eerder die week een een nestje van 5 kittens over het hek gezet. De, op het uiterlijk afgaande, 'lelijkste' kreeg ik daar als eerste in handen. Deze begon echter gelijk luid te spinnen en mijn gezicht af te soppen en tja, dan ben je al verloren en hoef je niet verder meer te kijken - deze 'gremlin' zou het worden! |
|
|
|
Eenmaal bij mij thuis vloog hij als een dolle stier uit de
reismand en draafde als een gek achter een pingpong-balletje aan alsof hij
even zijn batterijen leeg moest lopen. Voor mij bleek het echter ook nog draven met Yendi, naar de dierenarts wel te verstaan, omdat hij een griepje mee had genomen uit het asiel. |
| Het klikte gelijk met de reeds aanwezige katers
Kenzo
en Twinkle. Vooral met Twinkle, die maar een maand of 3 ouder was, haalde hij ontzettend veel kattenkwaad uit. Ik heb toentertijd nog wel eens geroepen dat als Yendi mijn allereerste kat was geweest, ik me vast flink over het hoofd had moeten krabben bij de gedachte een 2e kat in huis te halen. |
|
|
|
Het 'lelijke eendje' van weleer bleek toch een mooie zwaan te worden. Yendi is een keer mee geweest naar een kattenshow(als gezelschap voor een van mijn andere katten) en sleepte daar tot mijn verbazing een beker in de wacht. Yendi zelf vond het hele showgebeuren overigens niets en was maar wat blij toen we weer thuis waren. |
| Ondanks dat het 'miezertje' van weleer een (te) zwaargewicht
is geworden, is hij wel ontzettend snel, speels en soepel. Yendi is een machtige kat en vanwege zijn luide gespin en geknor wat hij heel lang aan een stuk kan volhouden, heeft hij als bijnaam "Spinkoning". |
|
|
|
Yendi was ik bijna kwijt geweest - 26 juli 2004 was een zwarte dag
onder mijn dak. Er zat bijna geen leven meer in Yendi. Iets wat niet
direct op was gevallen omdat het in die tijd bloedheet weer was en alle
katten hier ahw voor Pampus lagen. Halsoverkop met Yendi naar de dierenarts gegaan en hij is opgenomen geweest in de kliniek. De artsen hadden hem eigenlijk opgegeven en ik hield er ernstig rekening mee dat ik plotseling, vanuit het niets leek het, afscheid zou moeten nemen. Maar een wonder geschiedde - Yendi pakte alles toch weer op. Hij bleek suikerziekte te hebben en sindsdien moet hij 2x per dag om de 12 uur een injectie met insuline krijgen. De eerste weken na zijn ziekenhuisopname was het niet veel met hem nog. Hij was nog maar een fractie van de Yendi van voor die tijd. Tevens kreupelde hij met de achterpoten (een bijverschijnsel van de diabetes) en kon ook nergens meer op springen. Na maanden is dat dan wel wat verbeterd, maar het aanrecht kan ie niet halen als het om springen gaat. Maar ik ben blij dat ik mijn manneke nog steeds heb en hij is ook weer aardig op zijn oude gewicht teruggekomen.
|
|
|
