
KAJLIN
(Madelon Moessasji - BD 5 juli 1999)
Vader: Eros van Katarro
Moeder: Silkie Opal
| Het in huis halen van een Cornish Rex was al
enkele jaartjes mijn wens, maar ik durfde er steeds niet aan te beginnen
uit angst dat dit ras te kwetsbaar zou zijn binnen mijn kattengroep met
nogal wat potige katten daarin. Toen ik echter op een kattenshow dit blauw schildpad met wit Rexje zag was ik niet meer te houden. Desondanks besloot ik er eerst toch nog een nachtje over te slapen alvorens een beslissing te nemen, maar eigenlijk wist ik al dat dit dametje de mijne zou gaan worden. |
|
|
|
Officieel heet ze Madelon Moessasji, maar de
naam Madelon vond ik niet geweldig en zodoende doopte ik haar om tot
Kajlin. De angst dat de andere katten hier haar makkelijk zouden kunnen verwonden(omdat Kajlin amper vacht heeft) bleek ongegrond. Dit kleine 'opdondertje' staat prima haar 'mannetje' - ze is praktisch voor niets en niemand bang. Alleen van het blaasding (de stofzuiger) is ze niet gecharmeerd. |
| Voordat ik Kajlin kocht was ze met haar fokster
3 keer op een kattenshow geweest en alle keren "Best in Show"
geworden - is toch wel even leuk om te vermelden. Maar zonder deze
resultaten zou ze voor mij toch al 'wereldkampioentje' zijn - wat voor al
mijn katten geldt.
Van velen kreeg ik als reactie op het in huis gaan halen van Kajlin:
"He bah, neem je zo'n engerdje, zo'n ratje?" |
|
|
|
Aan het begin was Kajlin een echte rover, ik
kon geen bord onbeheerd laten staan. Zelfs als ik zat te eten probeerde ze
mij het eten nog uit mijn mond te halen. Ze was ook gek op rosbief en had
daardoor al snel de bijnaam "Biefie". Toen ze nog niet 'geholpen' was heb ik overwogen eenmalig een nestje met haar te doen, maar ik besloot bij 'mijn leest' te blijven - de Noorse Boskat. Als het wat kouder is slaapt Kajlin steevast onder het dekbed in mijn knieholtes - heerlijk zo'n warm lijfje tegen me aan. Heb ik een enkele keer Noorse Boskatkittens dan vindt Kajlin het helemaal te gek omdat ze daar dan doldwaze spelletjes mee kan doen. |
| Het blijft een eigenwijsie mijn Kajlin. Ze heeft er intussen ook een gewoonte van gemaakt om soms de papegaai uit te hangen door op mijn schouder te gaan zitten en daarbij volop kusjes en kopjes aan me te geven. Dit is niet altijd even leuk omdat ze daarbij haar nagels wel erg klem in mijn schouders zet. Door haar formaat (niet groot doch wel stevig) en gedrag soms, blijft ze overkomen als het eeuwige kitten in huis. |
|
|
|
|